Ah be Murat… / Süleyman Akbulut’tan

özel ihtiyaçları olan mahpuslar / prisoners with special needs

Ah be Murat… ne diyeyim şimdi ben sana?

O patlamayı acıyla izlemiştim televizyonlarda. Bilemedim.. meğer sen de varmışsın o güzel çocukların arasında!

Sabah haberini alır almaz bilgisayarımı açtım ve senden daha onbeş gün önce gelen o mesaja bakıp bakıp kan ağladım! Sonra sabah haberini aldığımdan beri o patlama görüntülerine bakıp bakıp o güzel yüzlerin arasında senin yüzünü aradım… Ama bulamadım. Onun yerine yazdığın son mesajdaki sözlerin seslenip durdu içimde kan ağlayan öksüz yetim yanıma!

“Abi çok özür dilerim bazı aksaklıklar oldu dönemedim sana,” diye başlıyordun söze. Sonrasında  “Maalesef programa katılamıyoruz biz tarihten dolayı. Ama umarım başka bir programda buluşuruz. Arkadaşımın da çok selamı var seni çok sevmiş hem öğreneceğimiz çok şey Süleyman Abi’den diyor. Zaten program olmasa da biz yemeğe geleceğiz sana abi 🙂 görüşmek üzere” diyordun bana!

Ah be Murat.. Gelecektin.. Bir dolunay gecesine denk getirecektik…  size güzel bir masa kuracaktı annem… Dolunaya doğru kaldıracaktık rakı kadehini ve uzun…

View original post 351 kelime daha

Reklamlar


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s